Ruhuma bırakılan cesaret aşkı sarmalıyor. Her zaman sabırsız biri olmam ve korkularımı, bana hep geri adım attırdı.
Şairler bir şeyleri yaşamadan da kaleme alabilirler. Öfkemi kontrol etmek konusu zorken, sen kokunu saçlarıma bulaştırmaktan vazgeçtin.
Artık haddimi aştığımı fısıldadın. Hislerimi zorladım ve sonuç olarak; niye yanlış anlayan ben oldum?
Zamana teşekkür etmek gerek.
Hala özlüyorsan affetmeyi dene; belki başarırsın aşka tekrar inanmaya. Unutma, karşında hangi kadın olursa olsun kibar ve centilmen olmaktan vazgeçme.
Şimdi…
Artık ben veda etme noktasına geldim. Senin buz gibi duvarlarını aşamam. Hala aşka inanırken bunu kaybedersem şairliğim ölür.
Kalbindeki yarayı benimle iyileştirmek istemen çok ahmakçaydı, hem bunu şiirlerime bile bulaştırmam. Şiirlerimi siyaha boyayamam…
Veda etmek kolay bir eylemdir. Sen kalbinden gitmeyen yara ile başkalarının gözlerinin içine bakma.
Geçmişten gelen ile arkadaş olmayın.
Senin kalbine dikişleri şair olarak ben atamam ama sana tavsiye verebilirim: Artık unutmak acı veriyorsa ya da alışmakta olabilir affetmeyi dene. Kimsenin kalbi senin yolabileceğin çiçekler ile dolu değil.
Fazla yazmama gerek yok zaten. Şarkılar biter ve giden gider.
Sevmek isteyen kadın ya da adam çabalar. Aşkta mesele toprağa ilk çabayı ekmektir.