Zamanın ahmaklığı mı, yoksa insan kalbinin sevgiyi bitirmesi mi? Affetmek eylemi yani… Unutmak diyelim.
Kimsenin kalbine duyulan saygı ve sevgi sonsuza kadar kalmıyor. Bazı kararlar kalbi yaksa da doğrudur. Ve evren bunu destekler. Zamanın gaddarlığı yok aslında; insanın toyluğu kesindir.
Şimdi ne toyum ne de tamım. Sadece yaşlarımı ilk defa yaşayarak öğrenen bir insanım.
Artık ben de unutuyorum. Gururum, her zaman beni güçlü kılan o görmezden geleni görmeme kuralıyla yetiyor.
Belki biraz da affetmek eylemiyle, enerji bağını koparmak hakkında konuşalım.
Affetmek yok, helalleşmek yok ama enerji bağı yıkılmalı.
Nasıl mı?
Hayatınızda olan kötü travmaları tamamen anımsamayı bırakarak, hatta negatif düşünceleri zihninizde yeniden vurgulamayarak her şeyi ilahi adaletin dengesine teslim etmeliyiz.
İnanın, ilahi adalet daha zevklidir.