Değersizleşen kalbim.
Dalgaların tükettiği kumlar...
Duymayı ertelediğim onca yalan varken, senin sesini ezberlemiş olmak kalbime büyük bir sıkıntı.
Seni sevdiğimi hissettiğim anlar şiirlerime bulaşıyor. Kokunu unuttum ama sesini kalbim ezberledi. Aklım ise gözlerini hep anımsıyor.
Aşkı sevmek...
Şu an rüzgar saçlarımda ve tenimde. Belki sesin hala kulaklarımda ama bu kez bana veda etmemi söylüyor.
Kokunu o zamana bırakıp gidiyorum. Artık öğrendim sevmenin ne olduğunu; sevmek, kalbimde dans eden ruha asla kızmamaktır.
Onca sevgi hissi bulaştı saçlarıma. Seni ne kadar vedalarla yazsam da boşunaymış gibi geliyor.