Fütursuzca aşk

Hayat öyle güzel ki

Her şey de aşk var mutluluk var sizler bunu anlayamıyorsunuz,

Hiç âşık oldunuz mu delice gökyüzünü seyrettiniz mi? Bunu bende yaptım mı bilmiyorum ama şiirlerimi yazarken hep kalbimi dinlerim zaten sorsanız hiç anlaşamam çünkü beni sürekli yarı yolda bırakıyor belki onu dinlemesem daha mutlu olurum ama ben vicdanım olmadan yapamam…

İnsanın kalbi güzel olmalı sevdalı olmalı hatta her şey bir tebessümle güzelleşirken neden anlamıyoruz ki hem belki de en çok kendimizi sevmeliyiz,

Sizler hiç balonunuzu gökyüzüne kaçırdığınız mı? İşte bunu herkes bilemez çoğu çocukken ağlardı ama ben onun özgür olduğunu düşünürdüm kuşlar ile birlikte kalacağını ama keşke bilseydim hemen patlayacağını daha sıkı sıkı tutardım hiç bırakmazdım…

Çocukluğum işte ya da çocukluğunuz çok güzeldi değil mi her şey toz pembe ve aşk dolu masum fütursuzca deli mutlulukta böyle nasıl anılar aklımızda silik silik ise mutlulukta ansız ve bizim ellerimizde tıpkı kırmızı balonum gibi onu hiçbir zaman yakalayamadım o yüzden hayatı da hiçbir zamanda yakalamayacağım ama bu sefer onu ellerimde sıkı sıkı tutacağım asla vazgeçmeyeceğim güzel seveceğim ama çok kendimi seveceğim…

Evet, albayım vedalar bana göre değil ki sana yazamam ama elbet tekrar görüşeceğiz.

YORUM EKLE