Mavi göğe

Sizlere çiçek veren insanları hayatınız boyunca unutmayın…

Hayatta bazen yitirmeler ile savaşırsın, hem pencere kenarına sığdıramadığım şarkılar hatta çoktan unuttuğum çocukluğum ve annemin anlattığı masallar ile dans eden kalbim evet güzel adam seni çok özledim…

Pencere kenarında çizdiğim mum buğusun da kalan şiirler hatta senin suretin

Belki geriye kalanlar sadece şiirler olacak…

Kalbim seni hissetmiyor ise ben neden hala seni yazıyorum aptal adam neden hala o gözlerini unutamıyorum,

Kalbim seni hissetmiyor ise benden hala ağlıyorum,

Kalbim seni hissetmiyor ise neden bu şehrin sessizliği canımı yakıyor

Olmuyor harbiden olmuyor. Yani yok nasıl söylesem hatta nasıl yazsam bilemiyorum… böyle içimdeki ben bile bilmiyorum ya canım acımıyor ama mutlu da değilim hep bir yarım kalmışlık gibi huzursuzum hani gelmeyecek biliyorum ama sarılsın istiyorum işte...

17

Açtım bütün perdelerimi içim kırıldı be aynalara yitirdim kendimi…

Bazen perdeyi kapatsan da seni yine aynı gökyüzü bekleyecektir…

Şimdi kalbimin serçeleri mavi göğe kavuştular, ama bir baktım ki hiç hevesleri kalmamış…

Bende aşık olmak isterdim şiirlerime eklerdim o güzel gözlerini, en çokta sesini…

Belki sonra kocaman sarılırdım kalbine

Hala unutamamışken, neden gözlerine bakmama izin verdin
kalbinde onu bırakmışken neden bana sessiz kaldın
kalbine sarmalanmak isterken sen hala onun gidişindeydin
belki de ben çok sevdim seni sesini, gözlerini ve kalbini…

Artık seni beklemeyi bıraktım ben güzel adam, serçeler mavi göğe çok hasret kaldılar…

YORUM EKLE