Next
Uğur Büyük'ün "Neşe Aile Çay Bahçesi" başlıklı köşe yazısı
675’likler diye tabir edilen sahildeki parsellerden biride bizimdi. Doksanlarda babam kendi imkanlarıyla oraya bir yazlık ev yapmıştı. Neşe Aile Çay Bahçesi’ni geçince eski adıyla Rodi Burger yeni adıyla Red Burger’in sahil kısmındaydı evimiz. Bütün çocukluğum ve lise dönemlerim orada geçti.
Çok güzel bir mahalle kültürümüz vardı. Komşularımızla yapılan yemekler, okey oyunu, sahilde birlikte şemsiye kurmalar, kayıkla balığa çıkmalar, akşam sahilde ateş yakmak gibi sayılamayacak kadar çok şey yapar keyifli vakit geçirirdik. O dönemki her akşama doğru burnuma gelen mangal kokusunu unutamıyorum.
Sahildeki evimiz yıllar sonra deniz kıyı kenar çizgisi içinde kaldı. Deniz evimizin dibine kadar geldi. Mehmet İspiroğlu döneminde bize dediler ki “sahildeki bütün evler yıkılacak.” “Peki” dedi babam “hepsi yıkılacaksa en önce ben yıkarım” dedi. 2010 yılıydı sanırım kendi evimizi kendimiz yıktık. Belediyede 3-5 ev daha yıktı Özsu’yu yıkmak zorunda kaldı sonra yıkımlar durdu. 15 yıl daha kalan evler sahilde durmaya devam etti. Olan bizim eve ve Özsu’ya oldu. Neyse…
Neşe Aile Çay Bahçesi sembol noktalardan biriydi. O bölgede bir yer tarif edilirken orası referans alınırdı. Benim hatırladığım ilk hali yolun aşağısındaydı merdivenle iniyorduk özellikle sezonun dışında boş olduğu için top oynuyorduk betonunda. Birde meşhur sanatçısı Çağla vardı. Şehir dışından onun sahnesini dinlemeye gelirdi insanlar. Biz ise çocuğuz o zamanlar tabi oraya giremiyoruz ama uzaktan dinliyorduk.
Yolun üzerine kurulan sergiler kaldırıldıktan sonra o bölge turizm açısından öldü. Şimdi nasıl Akkum bölgesi revaçtaysa eskiden de Neşe’nin olduğu bölge popülerdi. Sıcak kuruyemiş satan “Kambur Amca”, Hamarat Market, Rodi Burger, Bambiş Dondurmacısı, Neşe, Adana Kebap ve Emirgan Kafe o sıradaydı. Herkes oraya yürürdü. Araba park edecek yer olmazdı.
Geçtiğimiz hafta Karasu Belediyesi sahilde yıkımlara başladı. Bende arabayla oradan geçerken Neşe’nin yıkıldığını ve orayı boş görünce içim burkuldu. Böyle bir hissiyatı yıllar önce sahildeki evimiz yıkıldığında birde lunapark kaldırıldığında gene hissetmiştim. Çocukluğumuzda iz bırakan yerlerin bir bir yok olması insana olumsuz bir hissiyat veriyor. Tarif etmek, edebilmek pek mümkün değil.
