Ayşenur Elmacı'nın "Kimse sormadı “Bir belediye başkanı neden bu noktaya gelir?” diye" başlıklı köşe yazısı

Bir isim seçilmiş, bir isim atanmış… Peki, bu tartışmanın bedelini kim ödüyor? Bir tarafta Karasu halkının oylarıyla seçilmiş Belediye Başkanı İshak Sarı, diğer tarafta devletin atamasıyla göreve gelmiş Sakarya Valisi Rahmi Doğan…

Biri seçilmiş, diğeri atanmış.

Peki, atanmış olan mı daha ön planda, seçilmiş olan mı? Bu da ayrı bir tartışma konusu. Ama bence asıl tartışılması gereken ne makamların büyüklüğü ne de koltukların ağırlığı. Asıl mesele Karasu! Asıl mesele Karasulunun alamadığı ya da almakta zorlandığı iddia edilen hizmetler! Günlerdir Karasu Belediye Başkanı İshak Sarı'nın, Sakarya Valisi Rahmi Doğan hakkında yaptığı açıklamalar konuşuluyor.

Duymayan kalmamıştır diye düşünüyorum. İshak Başkan'ın bu çıkışı doğru muydu, yanlış mıydı? Haklı mıydı, haksız mıydı? Elbette tartışılır.

Ben bugüne kadar İshak Sarı'yı yeri geldiğinde eleştirdim, yeri geldiğinde de yaptığı doğru işleri tebrik etmesini bildim. Çünkü benim için mesele hiçbir zaman şahıs olmadı. Benim için mesele Karasu oldu.

Bugün de aynı noktadayım. Ben Karasu'nun tarafındayım!

BİR BELEDİYE BAŞKANI NEDEN BU NOKTAYA GELİR?

Şimdi herkesin kendisine sorması gereken bir soru var. İshak Sarı'yı bu noktaya getiren neydi? Bir belediye başkanı neden çıkıp ilin valisi hakkında böylesine ciddi açıklamalarda bulunur? Neden kendi siyasi geleceğini de tartışmaya açabilecek böylesine büyük bir çıkış yapar?

İshak Sarı'nın açıklamasındaki temel iddia çok açıktı. Karasu'ya kazandırmak istediği hizmetlerin, hayata geçirmek istediği projelerin Sakarya Valisi Rahmi Doğan tarafından engellendiğini ileri sürdü. Bu, İshak Sarı'nın iddiasıdır, açıklamasıdır.

Doğruluğu da yanlışlığı da elbette araştırılmalı, ilgili makamlar tarafından değerlendirilmelidir. Çünkü kişinin söylemi öncelikle kendisini bağlar. Ancak ortada bir ilçenin hizmet alamadığı iddiası varsa, işte o zaman mesele yalnızca iki kişi arasındaki anlaşmazlık olmaktan çıkar. O mesele Karasu'yu bağlar. Karasuluyu bağlar.

O ilçede yaşayan, hizmet bekleyen, yatırım bekleyen, geleceğine umutla bakmak isteyen binlerce insanı bağlar. Bizim üzerinde durmamız gereken nokta tam da burasıdır.

O BASIN TOPLANTISINDA BEN DE VARDIM!

Kimse kusura bakmasın ama ben o basın toplantısındaydım. İshak Sarı'nın açıklamalarını bir başkasından duymadım. Kulaktan dolma bilgilerle öğrenmedim. Oradaydım. Dinledim. Gözlemledim. İshak Sarı o açıklamayı öylesine sakin, öylesine kendinden emin bir tavırla yaptı ki ister istemez insanın aklına şu soru geliyor:

Bir insan, hele ki seçilmiş bir belediye başkanı, durup dururken neden böyle bir açıklama yapar? Neden böylesine büyük bir tartışmanın kapısını kendi elleriyle açar? Neden kendisini de hedef haline getirebilecek bir sürecin içine girer? Neden siyasi geleceğini riske eder? Ben bu soruların yeterince sorulduğunu düşünmüyorum. Elbette sakin konuşmak bir insanın haklı olduğunu kanıtlamaz.

Kendinden emin olmak, ortaya atılan her iddianın doğru olduğu anlamına gelmez. Ama bütün bunlar, söylenenlerin ciddiyetle araştırılması gerektiği gerçeğini de değiştirmez. Bir belediye başkanı bu kadar ciddi iddialarda bulunuyorsa, gazetecinin ilk işi onu mahkûm etmek değil, ne söylediğini ve neden söylediğini araştırmak olmalıdır.

BAZI BAŞLIKLARI GÖRÜNCE MESLEĞİMDEN UTANDIM!

Gelelim beni en çok rahatsız eden meseleye… Basına!
Basın toplantısının ardından atılan bazı başlıkları gördüğümde gerçekten hayretler içerisinde kaldım.

"İshak Sarı Vali'ye saldırdı!"

"Vali'ye böyle konuşulmaz!"

"İshak Sarı yürek mi yedi?"

"İshak Sarı Vali'ye öfke kustu!"

"İshak Sarı ciğer mi yedi?"

"İshak Sarı'nın hesapları!"

Ve daha neler neler…

Bazı başlıkları okurken kendi kendime sordum: Ben başka bir basın toplantısına mı katıldım? Ben başka bir açıklama mı dinledim? O odada bulunmasaydım, açıklamaya bizzat şahit olmasaydım, yalnızca bu başlıkları okuyarak nasıl bir kanaate varırdım?

İşte beni asıl düşündüren buydu. Elbette gazeteci eleştirir. Elbette sert bir açıklamayı sert bir dille haberleştirebilir. Elbette belediye başkanını da valiyi de sorgulayabilir. Ama gazetecilikle öfke kusmak arasında çok ince değil, oldukça belirgin bir çizgi vardır.

Gazeteci haber yapar, hüküm vermez.

Gazeteci soru sorar, peşin ceza kesmez.

Gazeteci iddiayı aktarır, muhatabına da cevap hakkı tanır.

Gazeteci bir açıklamayı değerlendirirken kendi öfkesini haberin önüne koymaz.

Ben de İshak Sarı'yı eleştirdim. Bugün de gerektiğinde eleştiririm. Yarın da eleştirmekten geri durmam. Ancak kişisel nefretin, öfkenin ve peşin hükmün kalemimi yönetmesine izin vermedim, vermem de. Çünkü kalem bir hesaplaşma aracı değil, kamuoyuna karşı sorumluluktur.

Bu süreçte bazı yayınların kullandığı dili gördüğümde bir kez daha mesleğim adına üzüldüm.

Hatta açıkça söyleyeyim, utandım!

DEVLETİ SAVUNMAK, SORU SORULMASINI ENGELLEMEK DEĞİLDİR!

Bir de sürekli aynı cümleler üzerinden yürütülen bir tartışma var. "Valiye böyle konuşulmaz." "Devletle bu şekilde konuşulmaz." Peki, kim söylüyor devletle saygısızca konuşulması gerektiğini? Kim söylüyor devlet makamlarının itibarsızlaştırılması gerektiğini? Hiç kimse!

Ama burada çok önemli bir ayrımı yapmamız gerekiyor. Devlet başka, o makamı temsil eden kişi başkadır. Devletin makamlarına saygı duymak hepimizin sorumluluğudur. Ancak o makamları temsil eden kişilerin kararlarının ve uygulamalarının eleştirilebilmesi de kamu hayatının doğal bir parçasıdır.

Bir valinin kararları da sorgulanabilir. Bir belediye başkanının icraatları da denetlenebilir. Bir gazetecinin yazdıkları da eleştirilebilir. Hiçbir makam eleştiriden muaf değildir. Makamlar kişisel tartışmaların üzerinde tutulmalı, ancak makamların arkasına sığınılarak kamuoyunun soruları da cevapsız bırakılmamalıdır. Çünkü burada önemli olan kimin kime ne söylediğinden çok, ortaya atılan iddiaların gerçek olup olmadığıdır.

BİZ HİZMETİN NEREDE OLDUĞUNA BAKARIZ!

Biz Karasu olarak hizmet isteriz. Yol isteriz. Altyapı isteriz. Yatırım isteriz. İstihdam isteriz. İlçemizin gelişmesini, büyümesini, hak ettiği değeri görmesini isteriz. Bu hizmetleri de öncelikle seçtiğimiz belediye başkanından sorarız. "Başkan, hizmet nerede?" deriz. "Verdiğin sözler ne oldu?" deriz. "Bu ilçeye ne kazandırdın?" diye hesap sorarız.

Ama o belediye başkanı çıkıp bize, "Ben hizmet getirmek istiyorum ancak başka bir makam tarafından engelleniyorum" diyorsa… Kimse kusura bakmasın, bu kez gider o kapıyı da çalarız! Çünkü bizim derdimiz kimin haklı çıktığı değil, Karasu'nun hizmet almasıdır. Bizim derdimiz makamların birbirine üstünlük sağlaması değil, ilçenin önündeki sorunların çözülmesidir. Belediye başkanı iddialarını ortaya koyduysa bunlar araştırılmalıdır. Valilik makamının da bu iddialara vereceği cevap kamuoyu açısından önemlidir. Ama ne olursa olsun bu tartışmanın kaybedeni Karasu olmamalıdır.

DENETLENSİN! KİM HATALIYSA!

Bir başka mesele de belediyeye yönelik denetimler. Açıkça söylüyorum: Ne denetlenecekse denetlensin! Hangi belge incelenecekse incelensin! Hangi işlem araştırılacaksa araştırılsın! Belediye de denetlensin, belediye başkanı da. Yanlış yapan kimse hukuk önünde sorumluluğunu taşısın.

Ancak denetim, bir cezalandırma yöntemi değil, hukukun ve kamu yönetiminin gereğidir. Bu nedenle denetimlerin tarafsızlığı ve hukuka uygunluğu da tartışmasız olmalıdır. Kim hatalıysa hesabını versin. Kim yetkisini yanlış kullanmışsa bunun karşılığını görsün. Kim kibirle hareket etmişse kendisini sorgulasın. Ama kimse bir ilçenin hizmet beklentisini kişisel çekişmelerin gölgesinde bırakmasın. Karasu kimsenin öfkesinin, kibrinin ya da hesaplaşmasının bedelini ödemek zorunda değil!

KARASU'DAN HINÇ ALMAYI ARTIK BIRAKIN!

Beni en çok yaralayan konulardan biri de Karasu'nun adının bazı tartışmalarda kullanılma biçimi. İshak Sarı'yı sevmeyebilirsiniz. Siyasetini beğenmeyebilirsiniz. Yönetim anlayışını eleştirebilirsiniz. Bunların hepsi sizin hakkınız. Ben de eleştiriyorum. Ama bir belediye başkanına duyduğunuz tepkiyi koca bir ilçeye yöneltmeyin. İshak Sarı bugün vardır, yarın olmayabilir. Rahmi Doğan bugün Sakarya Valisi'dir, yarın başka bir görevde olabilir. Makamlar değişir. İsimler değişir. Siyasetçiler gelir geçer. Ama Karasu burada kalır! Karasu'nun insanı burada yaşamaya devam eder. Bu ilçenin çocukları burada büyür. Esnafı burada ekmeğini kazanır. Gençleri burada gelecek kurmaya çalışır. O yüzden hiç kimsenin kişisel tartışmasını Karasu'nun geleceğinin önüne koymaya hakkı yoktur.

Karasu'nun adını duyunca öfkesi kabaranlara, İshak Sarı ismini duyunca peşin hüküm verenlere de bir çift sözüm var: Bir kişiyi eleştirirken bir ilçeyi hedef haline getirmeyin. Karasu'dan hınç almayı artık bırakın!

SON SÖZÜM…

Ben bu tartışmanın bir kazananı olsun istemiyorum. Ben Karasu kazansın istiyorum. Ama ne olur, artık meseleyi kişisel hesaplaşmaların dışına çıkaralım. Biraz da Karasu'yu konuşalım. Engellendiği iddia edilen projeleri konuşalım. Yapılamayan yatırımları konuşalım. Bekleyen hizmetleri konuşalım. Basın olarak da kendi vicdanımızla yüzleşelim. Bizim işimiz birilerini alkışlamak ya da birilerini yerden yere vurmak değil. Bizim işimiz gerçeğin peşinden gitmek. Ben o basın toplantısında vardım.

Gördüğümü, duyduğumu, düşündüğümü yazıyorum. Kimsenin de hedef göstermesiyle kalemimi yönlendirmiyorum. Bugün İshak Sarı'yı eleştirmem gerekiyorsa eleştiririm. Yarın Rahmi Doğan'ın bir kararını eleştirmem gerekiyorsa onu da eleştiririm. Çünkü benim için önemli olan ne seçilmişin ne de atanmışın koltuğu. Benim için önemli olan o koltuklarda oturanların Karasu'ya ve Karasuluya karşı sorumluluğudur.