Hayatında kimseye anlatamadığın, içinde hala taşıdığın bir şey var mı?

Ali Keskinsoy'un "Hayatında kimseye anlatamadığın, içinde hala taşıdığın bir şey var mı?" başlıklı köşe yazısı

Değerli okuyucularım,

Hayatımızda öyle şeyler vardır ki kimseye anlatamayız. Bazen bir kırgınlık, bazen içimize attığımız bir söz, bazen de yıllardır dinmeyen bir acı… İnsanların arasında güleriz ama yalnız kaldığımızda içimizde taşıdığımız yüklerle baş başa kalırız. Herkes bizi iyi sanır, oysa kimse içimizden neler geçtiğini bilmez.

Peki, kimsenin bilmediği o halimizi kim biliyor?

Allah biliyor.

İnsanlara anlatamadığımız dertlerimizi, geceleri sessizce döktüğümüz gözyaşlarını, kimseye söyleyemediğimiz dualarımızı Rabbimiz biliyor. Bazen dilimiz susar ama kalbimiz konuşur. Bazen tek kelime edemeyiz ama içimizden binlerce şey geçer.

Kur’an-ı Kerim’de Rabbimiz şöyle buyurur:

“Andolsun, insanı biz yarattık ve nefsinin kendisine fısıldadıklarını biliriz.”

(Kaf, 16)

Bu ayet bize şunu hatırlatıyor: Kendimizi ifade edemediğimiz zamanlarda bile Allah bizi bilir. İnsanların anlamadığı bir acıyı Rabbimiz bilir; kimsenin fark etmediği bir mücadeleyi O görür.

Bazen en yakınımızdaki insan bile bizi anlayamaz. Anlatmaya çalışırız, kelimeler yetersiz kalır. İçimizde birikenleri paylaşmak isteriz ama yanlış anlaşılmaktan korkarız. Sonra susar, her şeyi içimize atarız.

Fakat şunu unutmayalım: Her şeyi herkese anlatmak zorunda değiliz; ama hiçbir derdimizi Allah’a anlatmaktan çekinmeyelim.

Dua, yalnızca bir şey istemek değildir. Bazen Rabbimize içimizi dökmek, bazen gücümüzün kalmadığını söylemek, bazen de sadece O’na sığınmaktır.

Hz. Yakup’un yaşadığı derin üzüntü karşısında söylediği şu söz ne kadar anlamlıdır:

“Ben kederimi ve üzüntümü ancak Allah’a arz ederim.”

(Yusuf, 86)

Demek ki insanın acısını Allah’a açması bir zayıflık değil, kulluğun bir ifadesidir.

Elbette derdimizi güvendiğimiz insanlarla paylaşmak, gerektiğinde yardım istemek de önemlidir. Her yükü tek başımıza taşımak zorunda değiliz. Bazen samimi bir dostun sözü, bazen bir yakının desteği insana yeniden güç verir.

Eğer içinde hala taşıdığın bir kırgınlık varsa, iyileşmek için kendine zaman tanı. Affedemediğin bir şey varsa kalbini kinle yormamaya çalış. Geçmişte yaşadığın bir acı varsa onun bütün geleceğini belirlemesine izin verme.

Çünkü geçmişte yaşadıkların senin bir parçan olabilir ama bütün hayatın olmak zorunda değildir.

Belki kimse yaşadıklarını bilmiyor. Belki kimse ne kadar yorulduğunu anlamıyor. Ama Allah biliyor. Senin sabrını da biliyor, çabanı da biliyor, yeniden ayağa kalkmak için verdiğin mücadeleyi de…

Unutma; bazen insanın en sessiz duası, en içten duasıdır.

Rabbim, gönlünde kimseye anlatamadığı bir yük taşıyan herkese ferahlık versin. Kırılan kalplere huzur, yorulan gönüllere güç, çıkış yolu arayanlara hayırlı kapılar açsın.

İnsanlara anlatamadığın şeyler olabilir. Ama seni yaratan Rabbine karşı hiçbir zaman yalnız değilsin.